De eerste 20 minuten waren duidelijk voor Arsenal VE2. Er werd lekker overgespeeld en al vrij snel kon Michel de Megafoon op aangeven van Bakkie de Rommelaar de 1-0 binnenschieten. Peter Met Links & Rechts scoorde kort daarop de 2e treffer voor de veteraantjes 2. JSV kwam echter steeds beter in het spel en werd sterker en sterker.

Het gerucht gaat dat Bertus de Panter tegenwoordig de LOI Keeperscursus Psychologische Oorlogsvoering voor beginners volgt; Voor de wedstrijd ging hij de volledige JSV-voorhoede al af om aan te geven dat hij op oorlogspad was. Gelukkig stond het vizier van onze tegenstander nog niet op scherp gezien de vele schoten richting de zon en naar andere hemellichamen (of kwam dit door het rondje vooraf van Bertus de Panter?). Arie en uw vaste wissel moesten in de eerste helft dan ook vele malen slootje springen, klunen en fierljeppen om alle ballen uit de Arsenal wateren te vissen.

En ja, we hielden het droog. Tenminste, de voeten want ons spel werd slechter en slechter en hiermee ook de sfeer in het elftal. De tegenstander merkte dit ook en schoot nog fanatieker vanuit alle hoeken en standen op ons doel. Veelal mis, maar helaas toch 1 keer raak. Tien minuten voor de rust gebeurde het ondenkbare; iets dat ik in mijn anderhalfjarige wisselbestaan bij de VE2 slechts 1 of 2 keer eerder heb gezien: Emile Staat als een Huis werd gevloerd en viel uit. Ondergetekende stond nog met 1 been in de sloot om de laatste en inmiddels naar de aarde teruggekeerde bal op te hengelen.

Nadat ik mijzelf ontdaan had van alle winterweerbescherming werd er al afgefloten door de scheids Rene die voor deze gelegenheid gekleed ging in de modekleur: Oranje. De tweede helft werd nog plezieriger dan de 1e en bleek 1 grote zoektocht. Een zoektocht naar onder meer ons verdwenen middenveld dat in de eerste helft nog enigszins aanwezig was, maar in de 2e helft al de 3e helft aan het spelen was.

En velen van ons bleken na de rust naast speler ook ineens coach te zijn waardoor je van voor naar achter en van links naar rechts liep. Hoogtepunten of beter gezegd opmerkelijke momenten waren er genoeg. Zo was daar Paul de Schoffelaar die keer op keer Gregory van der Wiel probeerde te imiteren. En Jan de Man wiens roze overhemd (dat notabene nog in de kleedkamer hing) als een rode lap op een stier bleek te werken van bijna alle JSV-spelers.

En wat te denken van Achmed die met succes zijn nieuwe onderarm en elleboog gedoneerd door de VU uitprobeerde op de aanvoerder van JSV? Ook ondergetekende hield de inmiddels ingezette traditie hoog door weer een doelpunt te scoren dat weer werd afgekeurd naar het bleek door buitenspel. We houden het er maar op dat je natuurlijk ook te snel kunt zijn voor het menselijk oog van de grens- en scheidsrechter.

We sloten deze wedstrijd voor de 3e keer op rij met winst af waardoor we nu 6e in de competitie staan, maar of we na afloop nou zo blij waren?! Volgende week Abcoude voor de 4 op een rij?!

W. issel